कविता: एक्लोपनको लामो रात

रातहरू अबघडीले होइन,यादहरूले गन्न थाल्योसेकेन्ड सेकेन्डमाकुनै पुरानो आवाजमनभित्र ठोक्किन्छ।झ्यालबाहिर शहर बाँचिरहेको छ,बत्तीहरू झिलिमिली छन्,तर मेरो कोठाभित्रअँध्यारोलेआफ्नै घर बनाइसकेको छ ।हिजो जसलाई“आफ्नो” भन्थेँ,आज तिनै सम्झनाहरूसबैभन्दा भारी भएका छन्न त फ्याँक्न मिल्छ,न त सम्हाल्न…

थाइल्याण्ड नेपाल डट्कम

5 मिनेट अगाडि